Bertus mag graag naar buiten. De tuin is zijn paradijs. 
Alles is spannend en facinerend. Als hij naar buiten wil dan begint hij luid te mauwen en reageren we niet snel genoeg dan slaat dat om in een klaagelijk gemiauw. Echt hardverscheurend en niet om aan te horen.
De vijver is natuurlijk de grote trekpleister.
Daar moet ie echt naar toe. Drinken en steeds opnieuw.
Inmiddels heeft hij natuurlijk al een nat pak gehaald. Leto en Simone waren boven uit het raam aan het kijken toen ze Bertus zo de vijver in zagen glijden. Koppie onder en . . . razendsnel er weer uit. Helemaal nat. Een hoopje zielige poes, die snel naar binnen wilde.
Maar als je denkt dat ie daarvan heeft geleerd. Nee, vergeet het maar. Het water blijft trekken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten